Ika-tatlo ng Hunyo

Noong niyakap mo ako

Lumapit at bumulong sa tenga ko

“Wag kang mag-alala, walang mag babago”

Lumipas ang mga araw, hindi ka na natanaw

Paalam ay hindi ko man lang naibitaw

Pero umasa ako sa “walang mag babago”

Sa pag-alis mo, umasa ako kung mag papatuloy ba ito

Lumipas ang nga linggo, naging malamig ang mga mensahe mo

Nagsimula na akong makaramdam na ako’y istorbo

Lumipas ang mga buwan

Araw-araw pa ring umaasa’t nag-aabang

Ngunit ang pag-alis at malalamig na mensahe ay simbulo na pala nang paglisan mo